اوبود

اوبود

 

11026182_10153136472926071_3588369345142360718_n

اسمِ اوبود برای کسانی‌ که فیلمِ معروف Eat Love Pray با بازی جولیا رابرتز را دیده اند اسمی آشناست. این منطقه از بالی با سواحلِ زیبای آن بسیار تفاوت دارد و بدونِ شک منطقه‌ای هست که اگر به بالی سفر می کئید دیدنش رو نباید از دست بدین. برای رفتن از کوتا به اوبود راه‌های مختلفی‌ هست. هزینه تاکسی بینِ ۲۵۰،۰۰۰ تا ۴۰۰،۰۰۰ روپیه هست، البته ما با مینی ون رفتیم که هزینه آن نفری ۸۰،۰۰۰ روپیه هست، که از یکی‌ از کیوسک‌های توریستی که اطراف خیابان‌های کوتا بسیار دیده می شوند رزرو کردیم. به خاطر داشته باشین معمولا هتل‌ها با چندین برابرِ این قیمت این تور‌ها را پیشنهاد می دهند. تفاوتِ مینی ون و تاکسی در این هست که مینی ون ۸ نفره هست و در یک منطقه مشخص در مرکزِ شهر اوبود شما را پیاده می کنند و با اینکه کریس قبلن به اوبود سفر کرده بود و با منطقه تا حدودی آشنا بود اما جایی‌ که هتلِ ما قرار داشت را نمی‌شناخت و بعد از حدودِ ۱۰ دقیقه پیاده روی به هتلِ سینگ هاوس رسیدیم. هتل‌های اوبود بسیار متفاوت و سنتی‌ هستند، و تزئیناتِ شبیهِ معبد دارند. ما ۲ تورِ قایق سواری‌ و کوهنوردی رو از اوبود (هتل) رزرو کردیم و قیمت‌ها بسیار از کوتا پایین تر هستند.

کریس همیشه از رستوران‌هایی‌ که غذای‌ ۱۰۰% طبیعی سرو می کنند و در میانِ کشتزار‌های برنج واقع شدن تعریف می کرد، پیدا کردنِ این رستورن‌ها که خیلی‌ هم سخت نبود اولین قسمتِ گشت و گذرِ ما در اوبود بود. صرفِ غذا در اون فضا واقعا لذت بخش هست. بعد از صرفِ غذا به موزه رفتیم و از اونجا ماساژ. برای شب بلیطِ رقصِ سنتی‌ِ لگنگ در کاخِ اوبود را گرفتیم، دقیقا چند دقیقه قبل از شروعِ پرفومنس بارانِ شدیدی شروع شد و از جایی‌ که نمایش در حیاتِ رو بازِ قصر بود به محلِ دیگری که سرپوشیده بود منتقل شدیم. هزینه این نمایش ۸۰،۰۰۰ روپیه هست که برای شناختِ بیشترِ فرهنگِ بالی حتما ارزشِ دیدن دارد.

صبحِ روزِ بعد به جنگلِ میمون ها رفتیم که بسیار جای دیدنی‌ برای گذراندنِ چند ساعت از روز هست، و هزینه ورودی کمتر از ۳ دلار می‌باشد. با اینکه تعدادِ زیادی نگهبان در جنگل مراقب هستند اما مراقبِ رفتارِ میمون ها باشید از جایی‌ که وحشی هستند و اگر میوه یا خوراکی همراه داشته باشین حتما از شما می‌دزدند!! از ما گفتن بود!! بعد از دیدنِ این محل برای گرفتنِ ماساژِ پا به یکی‌ از مغاز‌ه هایی که ماساژ ارائه می دهند رفتیم. هزینه ماساژ در بالی به مراتب کمتر از مالزی هست برای همین ما از هر فرصتی که دست می داد برای رفتن به ماساژ استفاده می کردیم.

10426540_10153136432296071_6543190665083619951_n

صبحِ روزِ بعد نوبت به تورِ قایق سواری‌ در امواجِ خروشان بود، برای من تجربه اول بود و کمی‌ نگران از قایق بیرون افتادن بودم. کریس اما قبلن در کانادا، چیلی و تایلند رفته بود و خیالش خیلی‌ راحت بود. هزینه این تور نفری ۳۰۰،۰۰۰ روپیه بود که شامل رفت و برگشت و ناهار و رهبرِ تور هست درحالیکه از کوتا حدودِ ۷۰$ بود. همراه تور ما بسیار ادم شوخ طبعی‌ بود که هم صحبتی‌ با اون این سفر را بسیار لذت بخش تر کرد. بعد از برگشت به هتل با یک فرانسوی که شغلشو به قصدِ ۲ سال سفر ول کرده بود و در هتلِ ما اقامت داشت آشنا شدیم و برای صرفِ شام با هم همراه شدیم و کلی‌ از کشورهای مختلف که هرکدوم سفر کرده بودیم حرف زدیم. کمی‌ زودتر به هتل برگشتیم چون قرار بود ساعت ۲ نیمه شب برای رفتن به کوهِ آتشفشانِ فعالِ باتور به دنبالمان بیان. هزینه این تور هم ۳۰۰،۰۰۰ روپیه هست، لورن فرانسوی هم تصمیم گرفت که در این تور همراهِ ما شود. توی مسیر افرادِ دیگری هم که قرار بود در این مسیر با ما همراه باشند به جمع اضافه شدند، بعد از صرفِ صبحانه که شامل پنکیکِ موز و قهوه بود با چراغ قوه ایی به دست تو تاریکی‌ به سمت بالای کوه حرکت کردیم. کریس به دلیلِ پا درد به خاطرِ بازی‌ِ راگبی کمی‌ کوه نوردی براش سخت بود اما من با سرعت و راحتی‌ِ بیشتری بالا می رفتم. قسمتِ آخرِ مسیر کمی‌ سخت تر بود اما وقتی‌ قبل از طلوع به بالای کوه رسیدیم همهٔ سختی های مسیر از یادمون رفت و
و لذتِ دیدنِ طلوع زیبای خورشید و بردیم.پایین رفتن خیلی‌ راحت تر بود و حدود ساعت ۱۰ صبح به اوبود رسیدیم خیلی‌ جالبه که با وجودِ کم خوابی‌ و فعالیتِ بدنی اصلا احساسِ خستگی‌ نمی‌کردیم. ساعت ۱۲ به قصدِ برگشت به کوتا دنبالمان آمد‌ند، برنامه قبلی‌ِ ما رفتن به دریاچه براتان و از اونجا سنور بود اما به دلیلِ سالِ نوِ مردمِ بالی و جشن‌های مربوط به آن تصمیم گرفتیم در کوتا و نزدیک به فرودگاه باشیم.

اسمِ روز عید اًگه اًگه هست که در باورِ هندو مجسمه‌های عظیمی‌ به شکل‌های مختلفی‌ از دیو رو در نمایشی در شهر می‌گردانند تا ارواحِ خبیث و انرژی‌های منفی‌ رو از شهر دور کنن، حدودِ ساعتِ ۱ خیلی‌ از مغاز‌ه ها بسته بودند چون بیشترِ مردم به زادگاه‌های خودشون برای شرکت در این مراسم برمیگشتن. حدودِ ساعتِ ۷ شب نمایش شروع شد و جمعیتِ زیادی این مجسمه ها رو همراهی می کردند. با وجودی که خیلی‌ از توریست ها برای دیدنِ این مراسم به بالی سفر می کنند اما خیلی‌ از مسافر ها هم قبل از شروع شدنِ مراسم از بالی خارج می شوند چون روز بعد از اًگه اًگه روزِ نایپی (روزِ سکوت) هست. در این روز هیچ کس (به جز مامورین) حق خروج از خانه یا هتل را به جز موارد اورژانسی ندارد ، حتی فرودگاه در این روز بسته است و هیچ مسافری جابجا نمی شود. در حقیقت ما داخلِ هتل گیر افتاده بودیم، البته از جایی‌ که از این فستیوال با خبر بودیم مطمئن شدیم که هتلی بهتر با امکاناتِ بیشتر ( استخرِ خوب) بگیریم که مجبور نباشیم همه روز در اتاق بمونیم.

روز بعد هم تقریبا خیابان‌ها ساکت بود و ما بعد از خریدِ مختصری به سمت فرودگاه به قصد کوالا لامپور حرکت کردیم.

Leave a Reply

Copyright © 2013 Persian Brit Adventures
Designed by Aida Ratcliffe